هزار دشمنم ارميكنند قصدهلاك   

                                        گرم تودوستي ازدشمنان ندارم باك

 

مرااميدوصال توزنده ميدارد

                                  وگرنه هردمم از هجرتست بيم هلاك

 

نفس نفس اگراز بادنشنوم بويش

                                    زمان زمان چوگل ازغم كنم گريبان چاک

 

رود بخواب دوچشم ازخيال تو هيهات

                                     بودصبوردل اندر فراق توحاشاك

 

اگرتوزخم زني به كه ديگري مرهم

                                         وگرتوزهردهي به كه ديگري ترياك

 

بضرب سيفك قتلي حياتنا ابدا

                                   لان روحي قدطاب ان يكون فداك

 

عنان مپيچ كه گرميزني به شمشيرم

                                    سپركنم سرودست ندارم از فتراك

 

تراچنانكه تويي هرنظر كجابيند

                                   بقدردانش خودهركسي كند ادراك

 

بچشم خلق عزيز جهان شود حافظ

كه بردرتونهدروي مسكنت بر خاك